25 . شرحى از نويسنده‌اى ناشناس كه به زبان فارسى است و مربوط به قرن دوازدهم هجرى . اين رساله ضميمه‌ى مجموعه‌ى شماره‌ى 2383 مجلس ( ص 250 - 228 ) مورخ 1108 هجرى قمرى موجود است . 26 . شرح گلشن راز از نويسنده‌اى نامعلوم كه در پايان مجموعه‌اى به سال 1303 هجرى قمرى در تهران به چاپ سنگى رسيده است . اين مجموعه شامل رسايلى است از جمله : 1 - شرح لمعات 2 . مقصد اقصى 3 - مبدأ و معاد 4 - طرب المجالس 5 - اصطلاحات العرفا 6 - منتخب كيمياى سعادت 7 - شرح دو بيت از نىنامه مثنوى 10 - شرح گلشن راز . 27 . شرح گلشن راز از محمد باقر بن محمد حسينى كه در واقع شايد بتوان آن را چكيده و خلاصه‌اى از شروح پيشين انگاشت . اين شرح مربوط به قرن سيزدهم هجرى است . 28 . شرحى بر گلشن از نويسنده‌اى ناشناس كه در آن علاوه بر شرح گلشن راز اصطلاحات متصوفه را نيز مورد بحث و بررسى قرار مىدهد . در اين كتاب در مواردى نيز نقد و تعريض به شرح لاهيجى ديده مىشود . نويسنده از آثار بزرگان عرفان همچون عزيز الدين نسفى ، عين القضاة همدانى ، شيخ نجم الدين رازى ، عبد الرحمن جامى ، عبد الرزاق كاشانى ، شيخ عبد الله بليانى ، امام محمد غزالى ، مولانا يعقوب چرخى ، عطار نيشابورى و مير سيد على همدانى و ديگران سود جسته است . 29 . رساله‌ى محموديه در شرح گلشن راز از ميرزا عبد الكريم رائض الدين زنجانى متخلص به اعجوبه و مشهور به عارف على شاه ( متوفى 1299 ه ق ) او از مريدان ميرزا بابا ابو القاسم راز ذهبى شيرازى پيشواى ذهبيه‌ى آذربايجان بوده است . اين شرح به كوشش آقاى شمس الدين پرويزى در سال 1335